Η δύναμη του ονείρου

Λες κι αιωρούμαι σε κόσμο υδάτινο
Όλα ρέουν αβίαστα κι ασυντόνιστα,
μα συνάμα προμελετημένα
Πράγματα, τόποι, πρόσωπα σα σε πίνακα χάρτινο
Σχέσεις, επιδιώξεις, αισθήματα, χωρίς κόπο επιτυχημένα

Γύρω γαλήνη απόλυτη, ανησυχία καμία
Λύπη, άσκηση δύναμης, καταπίεση, απανταχού απούσες
Σκέψη αρνητική ανύπαρκτη, μήτε αδυναμία
Τα ‘πρέπει’, τα ‘όχι’ και τα ‘μη’ λέξεις απλά παρατυχούσες

Ό,τι κι αν ζητήσω, το έχω στη στιγμή
Δεν πλήττω, μονίμως διασκεδάζω
Όσα ήθελα να γευτώ από μικρό παιδί
Απ’ το μυαλό βιώματα που δε φοβάμαι να ξεχάσω

Τι ευφορία στην ψυχή, μου αρκεί στο νου να ευτυχήσω
Ονειροπόλα εφησυχασμένη,
στους άλλους λέω για στόχους που ‘θα’ κατακτήσω
Πότε όμως τελικά θα συνειδητοποιήσω
Αυτά που ονειρεύομαι να πετύχω,
θα πρέπει πρώτα να τα ζήσω