Έναυσμα

Ψάχνω να βρω τη μελωδία που κυνηγά τα ταξίδια μου
Πάνω που σιγανά την ψιθυρίζω,
εξαφανίζεται μες του μυαλού τη συναυλία
Εκεί ψηλά αιωρείται, σαν να την αισθάνομαι βαθειά στα στήθεια μου
Μ’ ακολουθεί σε γη κι ουρανό,
σαν οδηγός σε κάθε μου επιθυμία

Ψάχνω να εισπνεύσω τ’ αειθαλή αρώματα των ονείρων μου
Ν’ ανακαλύψω κάθ’ ενδόμυχο συστατικό τους ένα προς ένα
Να ξεπεράσω το δημιουργό, συνθέτοντας νέα, με γνώμονα την τύχη μου
Μα λόγο δε βρίσκω στις επιλογές των υλικών, κανένα

Ψάχνω ν’ αγγίξω τους καρπούς που γεννούν τις ελπίδες μου
Μα στα ψηλότερα κλαδιά θε να’ ναι απλωμένοι
Γεμάτοι ουσία, ολοζώντανοι, πάνω απ’ τα χέρια μου
Δίχως ν’ αποκαλύπτουν κάτω απ’ τη φλούδα τους τι με περιμένει

Ξέρω, αυτό που ψάχνω, βρίσκεται κρυμμένο μέσα μου
Απ’ της καρδιάς τον ακούραστο συνθέτη μουσικής
Μα πώς να καταφέρω ν’ αποκωδικοποιήσω το ρυθμό της ανάσας μουΆμα δε μάθω πώς ρυθμίζεται ο μετρονόμος της ψυχής;